Napabayaan na

"Minsan talaga ang hirap sumabay sa agos ng buhay eh.." Yan yung mga katagang nakakawalang gana pakinggan, eh. Kung alam mo sa sarili mo na nahihirapan ka na sa buhay mo. Pakatatag lang, dude! Wag mo na sasabayan ng negative doings ang iyong negative thoughts. It will lead you to negative results.

Ang sarap siguro sa pakiramdam nung nakukuha mo lahat ng gusto mo, yung nagagawa mo lahat ng gusto mong gawin sa buhay, yung natatanggap mo lahat ng alam mong desrve sayo at yung either mag expect ka o di ka mag expect ang positive lang lahat ng lumalabas na resulta.

Pero di naman lahat yan makukuha mo sa isang kisap mata, eh. Kelangan din maghirap at magtiwala sa Kanya at sa sarili mo. Hindi naman  ako yung taong sobrang positive, eh. Katunayan nga ang dami ko na ding napagdaanan about sa pagsuko sa buhay pero yun yung mga naglead sakin para marealize lahat ng mga ka-shit-an ko ngayon. Haha. Sobrang dami kong flaws. Inshort, imperfect ako. Eh wala naman talagang perfect na tao, eh. Aba.. bathala ka kung ganun ka.

Minsan kasi sobrang wrong timing lang talaga ang mga pagkakataon sa buhay natin. Minsan nagkakasabay sabay yung mga problema natin. Dagsa dagsaan silang dumadating and only we can do is to keep holding on. Di natin alam kung anong gagawin natin. Madalas pa nga eh sasarilihin lang natin 'to, tinatago lang natin, ayaw nating ipa alam sa iba kung ano yung mga pinagdadaanan natin. May advantage and disadavantage din yung mga ganto, eh. Advantage ang di pagsabi ng problema sa mga taong alam mong makakaintindi sayo kasi maiiwasan ang depression, ayaw nilang nanatili kang malungkot so they'll keep you happy until you can forget the reasons why you're sad, another is the more na open ka sa iba, mas mababawasan yung problema mo and it will give you such relief. Disadvantage naman kase maiisip mo na pag nagshare ka ng problema sa iba makakadagdag lang din to sa bigatin nila kasi lahat naman ng tao may problema, eh. Another is maaring ij'judge ka nila or di kaya ay maari nilang ishare to sa iba, kumbaga di sila makakpagtiwalaan. Hay. Anggulo no? Eh ganyan talaga, eh. Magulo naman talaga ang buhay. May ups and down, di naman kelangan na lagi lang na nasa ups tayo. Syempre dun tayo sa may thrill! Sa may adventure ang buhay. =)))))))) Dibuuh?

Minsan kung di natin kayang tadyakan yung mga problema natin papalayo. Tuhurin na lang natin.. Mag pray tayo. :) Humingi tayo ng guidance Saknya. Di naman Niya tayo papabayaan. Mahal na mahal Niya kaya tayo. Kaya nga Niya sinalba yung buong sanlibutan sa mga kasalanan diba.

Pero yung totoo? San ba talaga ko mag e end up sa mga pinagsasabi ko dito? Actually, these past few months. Naguguluhan na talaga ko sa buhay ko. Di ko alam kung san ako tutungo. Kahit napapakita ko na masaya ako sa maraming tao pero pag nag iisa na lang ako wala akong magawa. Di ko alam kung pano ko iha handle lahat ng 'to. Gusto ko lang talagang lumayo. Kasi di ko na talaga kaya pa.

Ako'y isang nawawalang nilalang.

Getting tired?

Napapago ka na ba? Napapagod ka na ba sa mga gawaing lagi na lang pare pareho lang ang resulta? Ako kasi.. Oo.

Nakakapagod din pala no.. nakakapagod yung mga efforts na napupurnada lang. Yung mga efforts na napupunta sa wala. Yung mga sitwasyong ganto na alam mo naman yung kalalabasan pero mas naghahangad ka pa ng mas magandang epekto. Pero dahil nga walang kwenta to sa iba, syempre walang makaka appreciate nito. Ilang beses na din ako gumawa ng way para sa mga pagkakataong maari pang isalba ang mga nangyayari. Ilang beses na.. paulit ulit na.. pero wala ngang nangyayari. Sus, nung nagpaulan si God ng appreciation sa buhay, bilib ako dun sa mga taong lumabas ng bahay nila para makasalo nito. May nakakasalamuha din naman akong mga tao na isa dito. Yun yung mga taong hindi mo inaasahan na makakakita nga nito. Pero asa pa ko sa mga taong hindi nakakaappreciate diba? Uulit ulitin ko ba kung naaprreciate nila nung una? Hindi diba. Kagaya nga sa blog ko dati (kung nabasa mo man) insensitive sila. Insensitive sila sa mga nararamdaman. In short, ala silang pakeelam.

Pero sabe nga nila, eh. Kung mahalaga talaga sayo yung tao hindi ka magbibilang ng efforts. Magpapakatanga ka lang para maiparamdam mo saknya na mahala siya. Eh kase yun naman talaga yung dapat eh. Hindi ka hihingi ng kapalit kung willing ka talaga na mapadama sakanya. (ano say ng mapadama 'te? haha) Mag wa pakels ka na lang kung di niya maappreciate no.

Pero kung shunga ka lang talaga yung mga reasoning sa taas no. Di na uso now adays yung mga martyr. Lahat ng martyr binabaril na sa luneta ng nakaharap. Kung tanga ka at nagpapakatanga pa din.. Aba, matinde ka. Hands down ako sayo.

Eh bat ka nagddrama jan? Eh wala naman talaga mapupuntahan yang pinagsasabe mo jan, eh. Ganto naman kasi talaga pag ang tanging nalalabasan mo eh yung blogsite na ito. Ang tanging pinagbubuhusan mo eh yung keyboard mo. Eh bat nga ba ako nagsusulat dito?

Hayy. The right thing in a wrong time is still the wrong thing. May mga pagkakataon talagang nasa sobrang komportable at pagka saya natin sa ibang bagay ay di natin alam na mali na pala ito. Minsan nga mas pinipili pa natin yung mali para sa sarili nating kaligayahan. Pero yung saya na yun ay temporary lang. Parang sinabe mo lang na 'who says that I cant buy happiness? I can buy chocolates so I can buy my happiness' luuuul! Ako nga kaya kong bumili ng Pocket pizza at Jap. foods, eh. Eh yun yung hapiness ko eh. Pero pag naubos na. Di na happy. Oh diba? Kaya ko din naman lagi pumunta sa gig ng kazee, udub, PNE at chcsi eh. Pero pag pauwi na ko. Waley na. Gets mo to pick up! :D

Sigurado ka bang magiging permanent yang happiness na yan kung kaen ka lang ng kaen ng chocolate? Permanent ba yan? Maybe it takes a lifetime para mahanap natin yung permanent happiness natin. Ang kailangan lang natin ay contentment sa buhay.

Now or never lang naman yan eh. It's your choice!

Alipin

Ano na? Ano na nangyayari sa buhay ng isang may tililing na katulad ko? Nakakapagod din pala tumunganga kahit papano no. Yung tipong pag wala kang ginagawa, nakatunganga ka lang at kung ano ano na ang mga sasagi sa isip mo. Mas maganda din pala maging hyper para laging masaya. Kasi naman.. ganun naman talaga. Dapat lagi tayong masaya. Eh pano pag puro lungkot na lang yang dadalin mo sa mga balikat mo at ipagsisiksikan mo jan sa uatk mo? Anong saysay niyan sa buhay mo bilang isang tao dito sa mundong ibabaw? (yess. ansabeeeh? Haha) Wala. Para ka lang umutot sa isang napakasikip na Kwarto na puro kaibigan mo ang kasama mo at walang nakaamoy. Eh ano ba kaseng balak ko talaga patunayan dito sa mga pinagsasabe ko dito? Wala. May namimiss lang kasi ako, eh. Kahit kakakita lang namin kagabi, sobrang miss ko na naman agad siya. At nakakabaliw na yun.



Hi Tonta, Stupida, Timawa, Indio, Tanga, Shunga, Timang. Hi Ate Sarah (Yes, may ate? :D),

Ano? Gusto lang kitang alalahanin, eh. Bakit ba? Papalag ka pa? Haha. Alam ko naman kasing hindi mo to makikita, eh. Di mo nga alam na may blog ako, eh. Ang shunga mo kasi, eh. Haha. Ayun, Halos 4 months pa lang ata tayo magkakilala pero parang 6 years na tayong magkakilala at magkaibigan. Sorry ha? Lagi kasi kitang chinacharot. Eh alam mo naman yung bonding natin pag magkasama tayo, eh. Sakitan kung sakitan eh. Ayaaan, sa sobrang pagkabaliw mo pag kasama kita wala akong ginawa kundi tumawa. Tumawa ng tumawa hanggang sumakit yung pisngi ko.


Sarah "blahblah" Villiarias Fernandez. Thank you ha? Kase pinagkatiwala mo sakin yung isa mo pang 1st name. Hahaha. Alam ko kasing hindi mo talaga pinagsasabe yun at isa sa ko sa mga pinagsabihan mo. Woooow! Haha. I'm so grateful kasi nakilala kita at naging ka charutan kita. Eh? Pangmayaman? Haha. Para kong nagkaron ng isang ate (ang matagal ko nang hinahangad). Ayun, eh. Ikaw nag paramdam sakin nun. Sinabe ko naman sayo dati diba? Taktee, ikaw yung naging inspiration ko. Kahit sobrang nakakadiring sabihin. Hahaha. LoLjk, Ehh sinabi ko din naman sayo, eh. Mahal kita. :))



Thank you. Thank you sa mga times na ginawa ko nang bahay ko yung bahay niyo lalo na nung bakasyon. Haha. Thank you sa mga inspiring words mo, lalo na pag seryosong usapan na. Thank you sa pagd`drama mo. Remember? Yung letter. I told yaaaa, may special place siya eh. Papakita ko sayo minsan. Haha.

Sorry. Sorry kase sa mga jokes kong corny. Haha. Sorry din if minsan di na nakakatuwa yung biruan natin. =))))) Sorry din sa mga times na pag inaaya mo ko, di ako pwede. Pero isang beses lang naman  yun eh? Sorry na oy! Patawarin mo na ko o jusko. Napakasaki-i-i-it kuya eddie.. ang sinapit ng aking buhay. Haha. Ayy? Chos. Basta.. sorry dun ha? :) Smile!

Ayun.. Lately kase masyado na tayong mga busy. Kaya hindi na tayo nagkakausap. Madame na ulit akong gustong ikwento sayo stupida. Haha. Parang kagabi lang.. hinuhuli mo ko dun about dun sa......... :) Basta.. secret lang muna haaa? Ayuun.

I love you dear. Ingat ka lagi.. tanga ka pa naman. :) Keep the fire burning! Alam ko namang kaya mong i-handle lahat ng mga problema mo sa buhay mo, eh. Lagi lang naman kasi tayo nakakapit sa kamay Niya diba? :) Godbless.


Nagmamahal, chuchu. :))